Tasiemczyce

Angielska nazwa: tapeworms

Tasiemiec
Tasiemce znajdowane czasem w jelicie człowieka mogą mieć długość nawet 3 – 10 metrów. Istnieją trzy główne gatunki tasiemców, którymi człowiek zaraża się spożywając surowe, niedogotowane mięso lub ryby. Larwy tasiemca nieuzbrojonego (Taenia saginata) występują najczęściej w wołowinie, tasiemca uzbrojonego (Taenia solium) w wieprzowinie, natomiast larwy bruzdogłowca szerokiego (Diphyllobothrium latum) mogą być obecne w mięśniach ryb. W większości przypadków żywiciel pośredni, np. ryba, zjada zakaźne jaja pasożyta, które rozwijają się w larwę i migrują do jego mięśni lub narządów wewnętrznych, czekając na następnego żywiciela. Czasem jest nim człowiek, który zjadając mięso, połyka larwy. Tasiemiec nieuzbrojony jest powszechny w Meksyku, Ameryce Południowej, we Wschodniej Europie, na Bliskim Wschodzie i w Afryce. Człowiek zaraża się zjadając niewłaściwie przygotowane mięso (często surowe) wołowe.

Objawy tasiemca
Jakkolwiek choroba często przebiega bez żadnych objawów, czasem może wystąpić ból brzucha, biegunka i utrata masy ciała. Człony tego tasiemca mają zdolność ruchu i samoistnie wypełzają przez odbyt, co ma zasadnicze znaczenie w rozpoznaniu choroby.

Leczenie tasiemca
Obecnie istnieją bardzo skuteczne leki. Zapobieganie polega na jedzeniu tylko mięsa wyprodukowanego pod właściwym nadzorem weterynaryjnym i unikaniu jedzenia mięsa surowego.

Tasiemiec uzbrojony
Tasiemiec uzbrojony występuje zwłaszcza w Afryce Południowej, w Europie Wschodniej, w Rosji i w Azji. Człowiek zaraża się spożywając surowe (lub niewłaściwie przygotowane), zakażone mięso lub kiełbasę wyprodukowaną z takiego mięsa. Również to zakażenie często jest wolne od objawów, jedyną częstszą dolegliwością jest nieswoiste uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej. Rozpoznanie ustala się po odnalezieniu w kale zakażonej osoby przezroczystych członów tasiemca. Wągrzyca wywołana tasiemcem uzbrojonym, tzw. cysticerkoza, jest inną, potencjalnie groźną formą zakażenia. W tym przypadku człowiek nie zaraża się larwą, lecz jajami pasożyta. Larwy powstają już w organizmie człowieka i wędrują do różnych narządów. Szczególnie często zajmowane są mięśnie i mózg, gdzie często się otorbiają. Po kilku latach takie torbiele zaczynają degenerować i wytwarzają miejscową reakcję zapalna a także torebkę z tkanki łącznej. Na tym etapie mogą się pojawić drgawki lub inne zmiany neurologiczne, czasem ciężkie.

Leczenie tasiemca uzbrojonego

Leczenie polega na podawaniu leków, czasem torbiele usuwa się chirurgicznie. Podstawowe znaczenie w zapobieganiu ma unikanie jedzenia surowego, niedogotowanego lub wędzonego mięsa wieprzowego, istotną rolę odgrywają także odpowiednie warunki sanitarne. Zakażenie bruzdogłowcem szerokim jest wynikiem spożywania surowego mięsa ryb. Jest szczególnie częste w krajach Skandynawii i na Dalekim Wschodzie.

Objawy tasiemca uzbrojonego
Człowiek jest zazwyczaj żywicielem jednego tasiemca, choroba z reguły przebiega bezobjawowo. W miarę częstym objawem jest nieswoiste uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej. W wyniku niedoboru witaminy B12 może dojść do niedokrwistości (anemii). Rozpoznanie ustala się na podstawie badania kału. Obecnie stosowane leki są bardzo skuteczne, tym niemniej lepiej nie jeść surowych ryb.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply