Vibrio cholerae to choroba brudu, która staje się plagą w momencie uchybień sanitarnych i higienicznych. Ten niegdyś śmiertelnie groźny przecinkowiec może występować w wodzie i w pożywieniu. Półwysep Indyjski to ojczyzna cholery. W 1784 r. w płn. Indiach w miejscowości Hardwar 20 tys. ludzi zmarło na tę chorobę. W XIX w. cholera trafiła do Europy rozprzestrzeniając się głównie w Anglii i Francji. Przemieszczanie się cholery z kontynentu na kontynent miało związek z ożywionym handlem i ruchami oddziałów armii brytyjskiej. Choroba opuszczała Indie, by do nich powrócić.
Współczesne przypadki zachorowań należą do 7-ej pandemii (tak określa się okresy wzmożonej aktywności wirusa). Rozpoczęła się ona w 1961 w Indonezji i wywołał ją nowy szczep: 01 biotyp El Tor. Ten przecinkowiec z łatwością pokonuje oceany:
1991 – epidemia w Ameryce Płd.,
1993 – w Indiach, Bangladeszu, Tajlandii.Zakażenie drogą fekalno-oralną.
Profilaktyka przez uzdatnianie chemiczne wody.
75% przypadków przebiega bezobjawowo, co wpływa na wysoką śmiertelność u chorych. Bakterie rozmnażają się w jelicie cienkim i wytwarzają toksynę, która przenika przez błonę śluzową powodując gwałtowną utratę płynów i soli z organizmu.