Grypa

Zarazki grypy są skomplikowanymi mikroorganizmami. Są to otoczone ochronnymi warstwami białka i tłuszczu kule o nierównej powierzchni ze spiralnymi łańcuchami materiału genetycznego na podobieństwo chromosomów zwierząt. Za pomocą setek białkowych wypustek zw. Antygenami kule te wnikają do organizmu gospodarza łącząc się z krwinkami czerwonymi. Reprodukcja wirusa następuje gdy łańcuchy RNA zostaną rozplątane. Choć układ immunologiczny wytwarza przeciwciała, wirusy grypy mają skłonność do modyfikowania i stąd powstają różne mutacje, a w efekcie coraz to nowe odmiany grypy.

Choroba znana jest od czasów antycznych (tajemnicza zaraza w Atenach w 430r.p.n.e).

Od XVI wieku stykamy się z epidemiami śmiertelnej grypy na terenie Afryki i Europy.

Stosowane do dziś określenie „influenza” wprowadzono w I-ej poł. XVIIIw.

Objawy: gorączka, osłabienie, kaszel, bóle mięśniowe.

Główne odmiany: grypa hiszpanka – epidemia, która w latach 1918 – 1919 zaatakowała głównie Amerykę Płn. zabijając ok. 21 mln ludzi

Grypa świńska od wykrycia w 1931 wirusa u zakatarzonych świńTyp A rozpoznany w 1933, najpowszechniejszy
Typ B odkryty w 1940
Typ C (rzadki) rozpoznany w 1947

W ramach typów występuje szereg postaci lokalnych, jak np.: A New Jersey, B Honk-Kong, A Bangkok, B Panama, A Texas.

Wirusy grypy rozwijają się głównie w organizmach ludzi ale również świń, zwierząt lądowych i wodnych (epidemia w 1980 u fok zarażonych wirusem typu A).

Leczenie i profilaktyka: szczepionki z zabitych wirusów (niewskazane przy uczuleniach na jaja, gdyż przygotowuje się je na pożywce z kurzych jaj)